سکون و یکجانشینی بچه

سکون و یکجانشینی بچه
فریبا صالحی نویسنده : فریبا صالحی

بچه ها لوح نانوشته نیستند وقتی به دنیا میان.
اونا با کلی گرایشات ذاتی، استعداد و توانایی به دنیا میان. طبیعت کار خودشو خوب بلده، بللللههههه روانشناسی تکاملی میگه که این موجودی که امروز مائیم طی میلیونها سال به این مدل دراومده و کلی پیشینه ذاتی داره و اینطوری نیست که بچه ها یه خمیر خام باشن و ما هرجور دلمون میخواد فرمشون بدیم. مثلا این طور نیست که اگه خودمون دانشمند نشدیم تمام زورمونو بزنیم، زمین و زمانو به هم گره بزنیم که بچه مون دانشمند بشه.
کاری ندارم به اینکه قسمتی از ذات بچه ها ژنتیکیه و از کروموزومهای ما بهشون منتقل میشه اما بخش دیگه ش تحت تاثیر محیطی ست که ما برای رشد و پرورششون فراهم می کنیم.
اینکه بچه های امروزی از نطفگی بلدن با گوشی های لمسی کار کنن واقعا افتخاره نداره... لطفا واسه یه لحظه آروم شدنشون این کارو نکنید.
روانشناسان تماشای بیش از۳۰دقیقه مداوم تلویزیون تا سن ۶ سالگی را برای کودک مناسب نمی‌دانند. به این خاطر که این امر توانمندی‌های مغزی اونها رو به شدت کاهش میده. چه برسه به این که ساعتهای طولانی از روز رو بچه سرگرم تبلت و گوشی موبایل باشه. از مضرات زیادش که بگذریم، بحث سکون و یکجانشینیه بچه ست. کودکی واسه نشستن نیست، کودکی واسه دویدن و پریدنه... لطفا وقت بذاریم و بچه ها را به طبیعت ببریم تا مطابق با گرایشات ذاتیشون بچه گی کنن و بزرگ بشن.
برگرفته از کتاب روانشناسی تکاملی؛ مولف دیوید باس


منبع : برگرفته از پیج اینستاگرامی

https://www.instagram.com/biofiliaaa

نظرات کاربران

نظر خود را ثبت کنید