ابله

ابله
ابله
ساسان مفاخری نویسنده : ساسان مفاخری

نویسنده: فئودور داستایوسکی

مترجم: سروش حبیبی

تراژیکترین اثر داستایوسکی است. یک فضای آخر الزمانی در اثر دیده می شود. یک تلخی در اثر وجود دارد که روح را بیش از حد می آزارد و از نظر پایان بندی نیز، شاید غم انگیز ترین اثر داستایوسکی باشد. برخی ابله را بهترین اثر خلق شدهٔ داستایوفسکی می‎دانند. 
پرنس میشکین که بعد از اقامتی چهار ساله که آنهم به علت پاره‌ای مشکلات ادراکی به علت صرع که از او به گفته دیگران یک ابله ساخته است در جستجوی خویشاوندان خویش رهسپار موطن خویش شده است. پرنس که دارای شخصیتی بسیار مهربان و باگذشت و روحی ساده و خالی از غل و غش است در وطن خویش وارد جریاناتی می‌شود و حوادثی را از سر می‌گذراند که در مقایسه با زندگی بدون تلاطم گذشته او به سیلی می‌ماند و در این خلال فرصت می‌یابد نشان دهد که برای مردمی واقعا نیک، در تماس با واقعیت، چه ممکن است پیش آید. پرنس میشکین آدم صاف و ساده‌ای است که شما درهرحالی می‌توانید اطمینان حاصل کنید که او حقیقت را به شما خواهد گفت و چیزی از پنهان‌کاری، دروغ، حرف‌های کنایه‌آمیز و… نمی‌داند. وارد شدن پرنس به دنیای اشرافی و برخورد او با افراد طبقه بالای روسیه داستان رمان ابله است. جامعه‌ای که پول و زیبایی در آن قدرت مطلق است و اگر شما این دو را نداشته باشید عملا هیچی نیستید.پرنس از همان ابتدا نیرویی روشن در مقابلِ تاریکی است. ولی آیا به این نتیجه نمی‌رسیم که حقیقتا شر همیشه بر خیر پیروز می‌شود؟ چرا که همه در بطنشان لکه‌های سیاهی دارند و با آن‌ها خو گرفته‌اند؟ آیا تنها ابلهِ پاک داستان، که یکباره وسط این سیاهی‌ها پرت شده است، حق ندارد به جنون برسد؟!


نقد ابله کانستانتین ماچولسکی

در جنایت و مکافات درد وجدان در روح یک نفر متمرکز است که از نظام کهنه جهان بیرون جسته است، حال آنکه در ابله همه اشخاص داستان دستخوش این بحران‌اند و در این گرداب کشیده شده‌اند و همه اهل جهانی‌اند که در سراشیب تباهی پیش می‌رود. هنر داستایفسکی در این است که بلندترین پروازهای خیال را با پشتوانه موشکافی واقعیات صورت واقعیت می‌بخشد.خیز اوبه بلندی‌های خیال همیشه از گودال واقعیات روزانه آغاز می‌شود. داستان‌های او به حد اشباع پر است از شرح حوادث روزانه.



تعداد بازدید : 937