بنر یاحسین

مهر هفتم


مهر هفتم

ساخته :اینگمار برگمان ,

محصول سال ۱۹۵۷
مهر هفتم روایت شوالیه‌ای از جنگ برگشته به نام آنتونیوس است که برای عقب انداختن زمان مرگش، مرگ را به یک بازی شطرنج دعوت می‌کند. این بازی شطرنجِ استعاره‌ای، سرآغاز سفری درونی به همراه برگمان است که به طرح پرسش پیرامون حقیقت جهان هستی و زندگی، مرگ و تقابل این دو می‌انجامد. شخصیت شوالیه را می‌توان به دو بخش قبل از جنگ صلیبی و بعد از آن تقسیم کرد. شوالیه در زمان جنگ اعتقاد و ایمانی قوی به خداوند داشته است اما حال که از جنگ برگشته است، به شک افتاده و دودل می‌شود. پرسش‌های اساسی فیلم پرسش‌های بی جوابی است که قطعا ذهن برگمان را به عنوان دغدغه‌ی اشاره شده به خود مشغول کرده است. فیلم پرسش‌هایی کاملا بی‌پرده دارد. آیا خداوند وجود دارد؟‌ حقیقت هستی چیست؟ پس از مرگ چه بر سر انسان می‌آید؟‌ برگمان به دنبال پاسخ این سوال‌هاست. شوالیه وسیله‌ایست که برگمان از او استفاده می‌کند تا به پاسخ این سوالات برسد و در این راه مخاطب را نیز با خود همراه می‌کند. از سویی دیگر شخصیت همراه و ملازم شوالیه را می‌توان نمادی از وجه دنیوی برگمان دانست. او به شکلی اپوزیسیون وار مقابل اعتقادات شوالیه قرار دارد و ایمان به مباحثی مثل پایان دنیا، رستاخیز، خدا و اینگونه موارد ندارد. بستر روایت فیلم زمان طاعون است. طاعون را می‌توان نماد مستقیمی از مرگ دانست. برگمان با استفاده از این بستر به جهالت، مذهبیت خشک کلیسا‌ها، مسیحیت قرن سیزدهم و باور غلط‌ آن‌ها در شناخت خدا هجوم می‌برد. در یکی از درخشان‌ترین سکانس‌های فیلم افراد طاعون زده پشت سر هم به صورت دسته‌ای قدم برمی‌دارند و مراسمی مذهبی را اجرا می‌کنند که برای جلب نظر خداوند به یکدیگر بی رحمانه تازیانه می‌زنند. برگمان با قرار دادن این سکانس و دیالوگها و ایدئولو‌ژی حاکم بر آن و نوع نگاه به خدا به عنوان یک ذات خشمگین، جهل مردم آن زمان را مورد حمله‌ خود قرار می‌دهد. در این میان مردم عادی و عام نمایش داده شده در فیلم نیز با این دیدگاه موافقند. شوالیه اما مردد است. مهر هفتم فیلم زیبایی است. محتوا دارد جلوه بصری دارد و کارگردان آن فرم را نیز می‌شناسد. حین دیدن مهر هفتم توجه به زمان ساخت فیلم یعنی ۶۰ سال پیش باعث می‌شود که ارزش‌های نهان آن و عظمت کار برگمان را هر چه بیشتر درک کنیم. مهر هفتم فیلمی مهم در تاریخ سینما است و در صورت ندیدن، تماشای سریع آن برای هر مخاطب جدی سینما امری حیاتی است.


نظرات کاربران