بیوگرافی و معرفی آثار کابرات

بیوگرافی و معرفی آثار کابرات

کابرات
کابرات

استاد و نوازنده‌ی پیش‌کسوت دهل‌نوازی ایران و جهان، معروف به «کا برات» که در سال 1311 خورشیدی، در شهر سنندج متولد شد. وی نواختن دهل را از 12 سالگی آغاز و پس از مدتی در این زمینه چنان استاد شد که در اکثر جشنواره‌های استان‌های کشور از او دعوت به عمل آمده و نیز در فستیوال‌های مهم 18 کشور جهان شرکت و اجرای برنامه داشته است.

براتعلی نورانی در کنار عبدالله شریعتی(نوازنده فقید سرنا) در جشنواره های مختلفی در کشورهایی چون فرانسه، آلمان، یونان، روسیه و عراق حضور داشتند و موفق به کسب مدارج و عنوان های برتر شده اند.

برات‌علی نورانی علاوه بر جوایز و نشان‌های مختلفی که در داخل و خارج از کشور کسب نمود، در جولای سال 2005 میلادی در جشنواره‌ی موسیقی «آونیون» که در کشور فرانسه برگزار شد، موفق به دریافت دکترای افتخاری در زمینه‌ی هنر خود گردید.

این هنرمند بزرگ در 18 اسفندماه سال 1392 خورشیدی، در شهر سنندج دیده از جهان فروبست.



نوشتار فیض اله پیری در سیروان ویژه نوروز1392(27 اسفند 92) شماره 776

تاریخ درنگی کوتاه کرد و شگفت وار به راه خویش ادامه داد؛ کابرات رفت! طریقت دهل انگار برای پیوستن به شریعت سرنا بی تاب بود.

براتعلی نورانی، دهل نواز نامی کرد و مرد خاطره آفرین که یک عمر پای ثابت بزمهای شادی و آیینهای مذهبی و مردم شناسی کردستان بود و جشنواره ها و آکادمیهای بزرگ موسیقی دنیا در مقابل او سر تعظیم فرود آورده بودند، سرانجام در مقابل دعوت حق، سر تعظیم فرود آورد و  دو روز پس از مرگ همکار دیرینش عبدالله شریعتی سرنانواز شهیر، دارفانی را وداع گفت و در کنار او به خاک سپرده شد.

به هنگام دفن شریعت سرنا ، کابرات خواسته بود که قبر کناری را برای او در نظر بگیرند. چنین شد که تنها دو سه روز بیشتر تاب دوری رفیق دیرین خویش را نداشت و به آرزو و آرامش رسید؛ مرگ دو دوست با سابقه نیم قرن همکاری و با فاصله دوروز و هردو در سن 81 سالگی!

مرگ کابرات در خلوت تنهایی و  بسیار تراژیک روی داد. نزدیکانش ساعت 11 روز یکشنبه هفته گذشته به دیدارش می روند، اما بعد از چند بار دق الباب خبری از کابرات نیست. سرانجام به کمک همسایه ها در باز می شود و سلطان دهل با تن بی روح و پرواز کرده در مقابل دیدگانشان ظاهر می شود. معلوم نیست که او بامدادان آن روز یا دیشب و بعد از بازگشت از خانه یار سفر کرده اش عبدالله شریعتی به دیدار یار رفته است. مرگ کابرات و دهل توامان روی داده است! خبر به سرعت فراوان دهان به دهان و در فضای رسانه ای می چرخد و طولی نمی کشد که مسجد ملاویسی سنندج مملو از جمعیت و ترافیکی سنگین در بلوار کردستان ایجاد می شود. همه آمده اند؛ از مردم عادی گرفته، مسئولان دولتی و اعضای شورای شهرتا هنرمندان و  اهالی فرهنگ و خبرنگاران و عکاسانی که حیرت زده، صدای شصتی دوربینهایشان قطع نمی‌شود و لحظات را ثبت تاریخ می کردند.

دف نوازان در پیش اند و برای روح بلند طریقت دهل، می نوازند. دف هم  انگار برای دهل عزا گرفته است. در میانه راه سنت چمری آغاز می شود ؛ خاص عزایی برای تعظیم و تکریمی برای یادبود است. نوبتی هم باشد، نوبت چمری است. عزیز کرماشانی و همکارش آمده اند و در عزای سلطان دهل، چمری می نوازند؛ چمری بعد از سالها دوباره به میان آیین عزاداری کردستان پای نهاده است.

روزی که پیکر کابرات از دوش مردم هنردوست و غمگین شهر برای  دفن در قطعه مشاهیر و هنرمندان بهشت محمدی سنندج فرود آمد، روز دردناکی بود. آسمان، ابر سیاهی به دامن داشت و باران با دانه های ریز،درشتی می کرد. سردناکی هوا به ماتم بزرگی آمیخته بود. صدای دهل کردها را باردیگر دور هم جمع کرده است؛ این بار نه برای شادی و بزم، بلکه از کوچ ماتمین و مرگ تراژیک دکترای دهل.

صدای دهل اکنون از نزدیک دردآلود و ناخوش است. جمعی که بر سر مزار برات دهل و شریعت سرنا گرد آمده بودند، لذت دهل را چشیده و اینک در رثای آن، آه حسرت درد و دریغ می کشیدند. چنانکه سخنرانان مراسم نیز بزرگی کار کابرات و جایگاه تاریخی او را ستایش کردند.

علی ظهیرنیا که در سماع  شادیانه کردی (هل په رکی) سابقه ای دیرین دارد و بارها با کابرات و کا عبدالله همکاری داشته، در سخنانی عاطفی و حسرت آلود به تاکید گفت:

امروز صدا، عبدالله شریعتی و کابرات را از دست داد. ساز و دهل در کردستان مُرد، همانطور که وقتی قادر عبدالله زاده (قاله مه ره) از دنیا رفت، شمشال مُرد. او گفت: کابرات در تالار وحدت تهران 52 ریتم را بر روی سن اجرا کرد و هنر خود را نشان داد، عبدالله شریعتی نیز پس از نواختن سرنا وقتی از سن پایین می آمد هنرمندان می خواستند دست وی را ببوسند.

روحش شاد و یادش گرامی



نظرات کاربران

نظر خود را ثبت کنید