بیوگرافی و معرفی آثار طناز طباطبایی

بیوگرافی و معرفی آثار طناز طباطبایی


تعداد بازدید: 2353
طناز طباطبایی
طناز طباطبایی

طناز طباطبایی متولد 1362 در تهران می باشد. طناز طباطبایی از سال ۱۳۸۰ وارد عرصه بازیگری شد با مجموعه تلویزیونی میوه ممنوعه که جز نقش‌های اصلی فیلم بود مطرح شد و توانایی‌هایش را به چالش کشید.

طناز طباطبایی از سال ۱۳۸۰ وارد عرصه بازیگری شد و در کلاس‌های آزاد بازیگری هیوا فیلم توانست دوره بازیگری را بگذراند. پس از یک ماه برای بازی در مجموعه جوانی انتخاب شد. اما اولین فیلم سینمایی او دیشب باباتو دیدم آیدا به کارگردانی رسول صدر عاملی بود که در فیلم به اسم خودش اولین حضورش را در فیلم‌های سینمایی رقم زد. با مجموعه تلویزیونی میوه ممنوعه که جز نقش‌های اصلی فیلم بود مطرح شد و توانایی‌هایش را به چالش کشید. به جز بازیگری در عرصه‌های دیگر از جمله موسیقی و نقاشی هم فعالیت داشته است. در سال ۱۳۸۸ جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای فیلم صداها از آن خود کرد. در فیلم مرهم به بهترین نحو توانایی‌های خودش را نشان داد. در سال ۱۳۸۹ همزمان بر سر دو فیلم توقیف شده گزارش یک جشن و پریناز حاضر شد.


فیلم‌شناسی طناز طباطبایی


سینمایی

  • ۱۳۸۳، دیشب باباتو دیدم آیدا
  • ۱۳۸۶، چهارانگشتی
  • ۱۳۸۶، دماغ
  • ۱۳۸۶، جعبه موسیقی
  • ۱۳۸۶، شب زده
  • ۱۳۸۷، میزاک
  • ۱۳۸۷، پسر تهرانی
  • ۱۳۸۷، صداها
  • ۱۳۸۷، شیرین
  • ۱۳۸۸، طهران تهران
  • ۱۳۸۹، مرهم
  • ۱۳۸۹، سرسپرده
  • ۱۳۸۹، پریناز
  • ۱۳۸۹، گزارش یک جشن
  • ۱۳۹۰، نارنجی پوش
  • ۱۳۹۰، هفتم
  • ۱۳۹۱، هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند
  • ۱۳۹۲، ساکن طبقه وسط
  • ۱۳۹۲، پنجاه قدم آخر
  • ۱۳۹۲، آرایش غلیظ
  • ۱۳۹۳، رخ دیوانه
  • ۱۳۹۳، مرگ ماهی
  • ۱۳۹۴، بیست هفته


مجموعه تلویزیونی

  • ۱۳۸۰، جوانی
  • ۱۳۸۵، در چشم باد
  • ۱۳۸۵، میوه ممنوعه
  • ۱۳۸۸، پرانتز باز کیومرث پوراحمد
  • ۱۳۹۲، کلاه قرمزی ۹۲


سریال«شبکه نمایش خانگی»

  • ۱۳۹۱، قلب یخی
  • ۱۳۹۲، شاهگوش «بیست و هشت قسمت»

تئاتر

  • ۱۳۹۰، درس
  • ۱۳۹۰، کمی بالاتر
  • ۱۳۹۱، تن تن و راز قصر مونداس
  • ۱۳۹۲، باغبان مرگ


جوایز و افتخارات طناز طباطبایی

  • کاندیدا و برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم صداها، 1387
  • برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سومین جشن منتقدان برای فیلم صداها، 1388
  • برنده دیپلم افتخار از سوی پنجمین جشن منتقدان برای فیلم مرهم، 1390
  • کاندیدای بهترین بازیگر زن کمدی برای سریال پرانتز باز، 1390
  • برنده بهترین بازیگر نقش اول زن در سنندج برای فیلم هیس!دخترها فریاد نمی زنند، 1391
  • کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن در کرمانشاه برای فیلم هیس!دخترها فریاد نمی زنند، 1391
  • برنده لوح تقدیر و جوایزی از سوی جشنواره زنان مستقل آمریکا به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم هیس!دخترها فریاد نمی زنند، 1392
  • برنده لوح تقدیر و جوایزی از جانب جشنواره فیلم های ایرانی سانفرانسیسکو به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم هیس!دخترها فریاد نمی زنند، 1393
  • کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم رخ دیوانه در سی و سومین جشنواره فیلم فجر، 1393


نظر طناز طباطبایی در مورد تئاتر، تلویزیون و سریال

«تئاتر یک جور پخته شدن است. تلویزیون و سریال برایم دارای یک بخش مالی است چون زمان بیشتری را سر کار هستم و در نتیجه قرارداد آن نیز قابل توجه است. در سینما هم وجه ماندگاری‌اش را می‌پسندم و شبیه آن است که اگر بخواهم روزی برای خودم مرور آثار بکنم، بگویم من هشت فیلم سینمایی طی ده سال داشته‌ام که ماندگار شده است. اما این باعث نمی‌شود که حالا بخواهم اگر در تلویزیون حضور پیدا می‌کنم، تن به هر کاری بدهم.»

«همه نقش‌هایی که یک بازیگر بازی می‌کند یک چالش بزرگ است فرقی نمی‌کند یک گروه ٢٠نفره مثل تن تن باشد یا یک گروه بازیگران دونفره. چیزی که تفاوت ایجاد می‌کند میزان زمانبندی در بازی و جنس تمرکز است.»


طناز طباطبایی: هرگز به ازدواج فکر نمی‌کنم


این روز‌ها مهم‌ترین دغدغه طناز طباطبایی چیست؟

کهنه نشدن. من از پیر شدن می ترسم. از ذهن پیر می ترسم. از جسم پیر می ترسم.


چند سالتان است؟

متولد سال 62 هستم. من 18 سالگی هم که گواهینامه گرفتم و فکر کردم که دیگر خیلی بزرگ شدم سریع این فکر از ذهنم عبور کرد که یعنی دارم پیر می‌شوم و هر روز که جلو می‌روم بیش‌تر و بیش‌تر از این فرسودگی و کهنه شدن می‌ترسم.


هیچ وقت این ترس را هم دارید که وای الان سنم بالاست و هنوز ازدواج نکردم یا هنوز بچه ای ندارم؟ نگران نیستید برای مادر شدن دیر شود؟

این حرفی که الان می‌خواهم بگویم خیلی حرف رادیکالی است شاید خیلی‌ها با من مخالف باشند و البته خیلی مسئله شخصی است، ولی تصورم این است که با ازدواج و بچه‌دار شدن و با هر چیزی که از این دست به من اضافه می‌شود، انگار که من یک مرحله عقب می‌روم و این حس کهنگی به من دست خواهد داد که حالا دیگر الان تمام شدم و بچه‌ام از من مهم‌تر است. الان خودت نباید غذا بخوری و اول باید بچه‌ات را سیر کنی. الان جیب خودت ممکن است خالی باشد اما جیب بچه‌ات باید پر باشد. خودت نباید فلان کار را کنی که شوهرت بتواند فلان کار را کند. الان مجبوری کار نکنی چون بچه کوچک داری و... راستش را بخواهید من یک ذره خود‌خواهم، نه خیلی خود‌خواهم. این خیلی خود‌خواه بودن و ترس از کهنه شدن باعث می‌شود که محتاط باشم. همیشه دوست دارم جوان باشم و تازه باشم و همه چیز تازه باشد. این خیلی خطرناک است چون فکر می‌کنم اگر یک روزی کهنه شوم و به این باور برسم که کهنه شدم دچار افسردگی خیلی حاد می‌شوم که حتی ممکن است بلایی سر خودم بیاورم. همه آرزوی زندگی‌ام هم همین است که خداوند این تازگی را از من نگیرد.


و برای همین می‌خواهی این مراحل ازدواج و بچه‌دار شدن و تشکیل خانواده را بگذارید برای بعد‌تر؟

نه این‌که بعد‌تر، اصلا هیچ وقت به آن فکر هم نمی‌کنم، هرگز! عشق مادر و فرزندی و عشق به خانواده، عشقی طبیعی و در نهاد بشر است ولی چیزی که من می‌گویم کمی متفاوت است. نمی‌دانم شاید من یک مقدار کمی خود‌شیفتگی بازیگری دارم و این چیزی است که به نظرم همه بازیگران دارند و اگر نداشته باشند اصلا نمی‌توانند بازیگر شوند. آن خود‌شیفتگی هم این است که من خودم را از هر چیزی در جهان بیش‌تر دوست دارم و فکر می‌کنم حتی اگر روزی بچه‌دار شوم باز هم خودم را بیش‌تر از بچه‌ام دوست خواهم‌ داشت. آن‌قدر خودم را دوست دارم که حاضر نمی‌شوم این همه سختی به خودم بدهم که عشق دیگری را تجربه کنم. آن عشق را خودم به خودم دارم.




نظرات کاربران